Bezoedelde naam

Een jaar of veertien -hooguit vijftien- zal ik zijn geweest, toen mijn voetbalclub VV Balk bij de VV Amstel in Amsterdam op bezoek ging. Zondagavond om elf uur met de Jan Nieveen, de  Lemmernachtboot, het IJsselmeer over, om rond een uur of vijf in de vroege morgen achter het monumentale Centraal Station af te meren. Jawel, daar stonden onze gastheren en gastvrouwen ons gapend en in de ogen wrijvend al op te wachten. Ik werd ondergebracht bij de familie Rumpkorf, Tweede Oosterparkstraat 100. Laat dat nu juist de plek wezen waar ik al ettelijke keren op bezoek was geweest, want onze evacuees woonden een paar huizen verder in dezelfde straat. In die tijd speelde ik daar ‘putjevoetbal‘ met de buurjongens, de rioolputjes waren ons doel. VV Amstel -inmiddels gefuseerd- kwam naderhand in Balk op bezoek. Ze hadden een opmerkelijk talent in hun gelederen: Piet Keizer. Of hij zich dat nog kon herinneren, vroeg ik hem later, toen hij bij Cambuur op familiebezoek bij Marcel Keizer kwam. ‘Nou en of, leuke meiskes daar in Balk’.

Goed en wel, die Piet Keizer zou hoge ogen gooien in het vaderlandse voetbal. In de ontmoetingen met VV Balk hoorde je al,  dat hij gescout werd door Ajax. Daar kwam hij dan ook terecht, met Johan Cruijff.

Keizer was bescheiden, dat kon je van Cruijff niet zeggen. Geen discussie mogelijk. Cruijff is waarschijnlijk de beste voetballer die ons land ooit heeft gehad. Hij heeft echter tot op heden ook op alle mogelijke manieren de publiciteit naar zich toegetrokken. Het stadion in Amsterdam is naar hem genoemd en nu ook nog een musical, voor een groot deel terecht. Maar je moet geen stadions vernoemen naar mensen. Zoiets vervaagt na verloop van tijd. Om in de buurt te blijven: wie van onder de veertig weet  nu nog wie Abe Lenstra was, om eens een voorbeeld te noemen. 

De naam van Cruijff kwam weer even in beeld, toen onlangs Willy van der Kuijlen, de topscorer aller tijden van de eredivisie, overleed. Hij was met de beste keeper die ons land ooit heeft voortgebracht, Jan van Beveren, in 1974 en 1978 vakkundig door de Ajax-clan van Cruijff c.s. buiten het Nederlands elftal gelaten: ‘zij eruit of wij eruit’. De KNVB gaf het roer schaapachtig uit handen en koos voor ‘wij’. Dat heeft ons, zeker weten, twee wereldtitels en een bezoedelde naam van het mooiste stadion van ons land gekost. 

Willem Stegenga