RKO 2 – Frisia 3 (wedstrijdverslag, geschreven door Hugo Tekstra)

Zaterdag is de mooiste dag van de week. Dat klopt, al mag de zondag er ook wezen. Helemaal wanneer je met 16 zeer gemotiveerde oude vandagen af mag reizen naar het pittoreske Rutten. 
Ik dacht echter maar aan een ding: ‘Zou-ie komen of niet?’ Zijn Teamerstatus hield me al enige weken bezig. ‘Vakantie’, maar toch verschijnen na afloop van de laatste training, ‘tenzij ik speel’, of mits, in principe. Om kort te gaan, het mysterie rondom zijn persoon had grootse vormen aangenomen. Dus ja, ik was wel benieuwd naar wat hij, die zichzelf de vedette en de echte leider noemt, deze zondagochtend weer voor zijn teamgenoten van inmiddels Ut Derdu in petto had. Even dacht ik hem bij aankomst op de Magere Weide te zien, maar het bleek om de schedel van Friso te gaan die eenzelfde vleespet had opgezet. Balen… maar we moeten door, ook zonder hem. 
Dus ja, een auto kiezen dan maar. Als afgezonderden hadden we ons oog laten vallen op de nieuwe bolide/hobby van Anne. Helaas, dat paste niet. Dus toch maar achterin bij onze nieuwste aanwinst Edwin Welles. Nietes… uuuh… bzzbzz

Achterin die auto dus, vroeg Edwin. Wat heeft dit Team toch met auto’s? Dus ik uitleggen van ja, ze zijn nogal onzeker en hebben hele grote ego’s en dan koopt er een een duurdere dus kan de ander niet achterblijven waardoor je uiteindelijk ook vaak in een echtscheiding belandt. Nu al benieuwd naar hoe men zal reageren op Willems nieuwste aankoop. Leuk zo’n Ferrari. Bert had in ieder geval zijn bumper al aan de afsluitdijk cadeau gedaan. Jezus wat een lang verhaal wordt dit. De wedstrijd is nog niet eens begonnen en dan moet ik ook nog over de zegelactie van Bert praten en over het lekken van de opstelling door ene Ronald H. 

Ik sla even wat over. Wij dus aangekomen te Rutten. Prachtig sportpark. Smoek. Vieze koffie dat wel. Holly wilde geen koffie overigens. Hij had diarree. Net als Robert Jan. Dus ik dacht al, die Holly zalwel geen pepernoot raken. Dat klopte. Alhoewel een geniale pass in de tweede helft, maar daar kom ik nog op terug. 
Wij dus beginnen. Ging best goed. Lekker weertje. Zon alleen wel tegen. Zie je vanuit je ooghoek opeens Gerton fashionably late aankomen lopen in zondagse kleren. Gevolg: iedereen ervan af. Hoeve wisselen. Ik instappen. Verkeerde keuzes maken. Voor je t weet schreeuw je tegen de leider en sta je 2-0 achter. Bouma rood, of toch nietes. Gelukkig hadden we Edwin Welles. Soort Daley Blind-voorzet op van Persie (2014). Bouma tegendraads raak koppen. Heel mooi. Daarna snel gelijkmaken en met 2-2 rusten. 
Bert zette alles op zijn plek, wat een leider is het toch. Dus begonnen we met veel controle aan de tweede helft. En sta je zomaar 2-4 voor. Na een mooie penal van Koos en een geniale cornervolley van ondergetekende. Assist Bouma. De man in vorm. Dus ja dan begrijp je dat Friso zegt: ‘nou nu is het wel over, misschien moeten we ze 4-3 laten maken, dan is het nog een beetje leuk’. Zo gezegd zo gedaan. Ik dacht ik maak nog een slimme overtreding waarna we van Milan niet mochten springen in de muur. En de bal 1 milimeter boven het hoofd van de altijd chagrijnige Wiebo langsscheerde en Anne kansloos liet. Oftewel. Dan sta je dus 4-4. Goed plan Friso. Nog een beter plan. Sliden in eigen zestien. Penal tegen. Mis natuurlijk, dat wel. Dus alles op alles, toen die geniale pass van Hollie, maar Milan bleek nog altijd te dik en miste dus. Maar ja.. geen zorgen. We hebben Bouma. Niet te stoppen die man. Laatste minuut maak je dan dus gewoon 4-5 en ga je lekker naar huis. Nou…. dit was me wel wat. Leuk man! Tot snel.

Reageren

Laatste artikelen

Volg ons op Facebook